Prawa i obowiązki bezrobotnego
Bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy
Bezrobotni mają obowiązek powiadomienia osobistego lub pisemnego Powiatowego Urzędu Pracy
do 7 dni:
-
o podjęciu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej ( umowy zlecenia, umowy agencyjnej, umowy o dzieło)
-
o dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej;
-
o uzyskaniu przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę;
-
o nabyciu prawa do renty, emerytury lub innego świadczenia wypłacanego przez ZUS;
-
o zaistnieniu sytuacji powodującej zmianę danych zawartych w karcie rejestracyjnej podanych w dniu rejestracji ( tj. zmiana stanu cywilnego, zameldowania, dowodu osobistego, wykształcenia i inne);
-
o wyjeździe lub o zaistnieniu innych okoliczności powodujących brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, utratę statusu osoby bezrobotnej albo utratę prawa do zasiłku;

Bezrobotny zachowuje prawo do zasiłku i stypendium za okres udokumentowanej niezdolności do pracy, przypadający w okresie przysługiwania zasiłku lub odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych i szkolenia, za który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie chorobu lub macierzyństwa.
Bezrobotni, z wyjątkiem odbywających leczenie w zamkniętych ośrodkach odwykowych, są obowiązani do przedstawiania zaświadczeń o niezdolności do pracy wskutek choroby na druku określonym w odrębnych przepisach. tj. ZUS ZLA. Nieprzedstawienie zaświadczenia w wymaganej formie skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego z pierwszym dniem niezdolności do pracy.
Bezrobotny zawiadamia powiatowy urząd pracy o niezdolności do pracy w terminie 2 dni od dnia wystawienia zaświadczenia oraz dostarcza to zaświadczenie w terminie 7 dni od dnia jego wystawienia.
W uzasadnionych przypadkach starosta może wyrazić zgodę na dostarczenie zaświadczenia z przekroczeniem terminu, o którym mowa wyżej.
Bezrobotny jest obowiązany do składania lub przesyłania powiatowemu urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o przychodach pod rygorem odpowiedzialności karnej oraz innych dokumentów niezbednych do ustalenia jego uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie w terminie 7 dni od dnia uzyskania przychodów. W razie niedokonania tych czynności zasiłek lub inne świadczenia z tytułu bezrobocia przysługują od dnia złożenia oświadczenia i innych wymaganych dokumentów.
Osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu, informuje powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie tej zmiany i składa wniosek o przesłanie odpisu karty rejestracyjnej oraz innych dokumentów do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zameldowania lub pobytu.
-
osoba, która zmieniła zameldowanie lub miejsce pobytu, zgłasza się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu;
Bezrobotny, który w okresie krótszym niż 10 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu osoby bezrobotnej, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości zawiadomił powiatowy urząd pracy.
Zasiłek za ten okres nie przysługuje.
Całkowity okres zgłoszonego pobytu za granicą oraz braku gotowości do pracy z innego powodu nie może przekroczyć łącznie 10 dni w okresie jednego roku kalendarzowego.
NIENALEŻNE ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNE
Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne obowiązana jest do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się:
-
świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach;
-
świadczenie wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów, albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie;
-
zasiłek, stypendium lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy, wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinnej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 78;
-
koszty szkolenia, w przypadku określonym w art. 41 ust. 6;
-
koszty przygotowania zawodowego dorosłych, w przypadku określonym w art. 53h ust.1;
-
zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę;
-
świadczenie pieniężne wypłacone z Funduszu Pracy za okres po śmierci uprawnionego;
Kwoty nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez uprawnioną osobę, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty.
ROSZCZENIA DO NALEŻNYCH, A NIE POBRANYCH KWOT ZASIŁKÓW DLA BEZROBOTNYCH I INNYCH ŚWIADCZEŃ FINANSOWANYCH Z FUNDUSZU PRACY ULEGAJĄ PRZEDAWNIENIU Z UPŁYWEM 6 MIESIĘCY OD DNIA POSTAWIENIA ICH DO DYSPOZYCJI



