Jesteś na: Strona główna / Dla bezrobotnych / ABC Bezrobotnego / Prawa i obowiązki bezrobotnego

Prawa i obowiązki bezrobotnego

Bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy

Bezrobotni mają obowiązek powiadomienia osobistego lub pisemnego Powiatowego Urzędu Pracy
do 7 dni:

  • o podjęciu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej ( umowy zlecenia, umowy agencyjnej, umowy o dzieło)
  • o dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej;
  • o uzyskaniu przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę;
  • o nabyciu prawa do renty, emerytury lub innego świadczenia wypłacanego przez ZUS;
  • o zaistnieniu sytuacji powodującej zmianę danych zawartych w karcie rejestracyjnej podanych w dniu rejestracji ( tj. zmiana stanu cywilnego, zameldowania, dowodu osobistego, wykształcenia i inne);
  • o wyjeździe lub o zaistnieniu innych okoliczności powodujących brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, utratę statusu osoby bezrobotnej albo utratę prawa do zasiłku;


Bezrobotny zachowuje prawo do zasiłku i stypendium za okres udokumentowanej niezdolności do pracy, przypadający w okresie przysługiwania zasiłku lub odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych i szkolenia, za który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie chorobu lub macierzyństwa.

Bezrobotni, z wyjątkiem odbywających leczenie w zamkniętych ośrodkach odwykowych, są obowiązani do przedstawiania zaświadczeń o niezdolności do pracy wskutek choroby na druku określonym w odrębnych przepisach. tj. ZUS ZLA. Nieprzedstawienie zaświadczenia w wymaganej formie skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego z pierwszym dniem niezdolności do pracy.

Bezrobotny zawiadamia powiatowy urząd pracy o niezdolności do pracy w terminie 2 dni od dnia wystawienia zaświadczenia oraz dostarcza to zaświadczenie w terminie 7 dni od dnia jego wystawienia.

W uzasadnionych przypadkach starosta może wyrazić zgodę na dostarczenie zaświadczenia z przekroczeniem terminu, o którym mowa wyżej.

Bezrobotny jest obowiązany do składania lub przesyłania powiatowemu urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o przychodach pod rygorem odpowiedzialności karnej oraz innych dokumentów niezbednych do ustalenia jego uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie w terminie 7 dni od dnia uzyskania przychodów. W razie niedokonania tych czynności zasiłek lub inne świadczenia z tytułu bezrobocia przysługują od dnia złożenia oświadczenia i innych wymaganych dokumentów.

Osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu, informuje powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie tej zmiany i składa wniosek o przesłanie odpisu karty rejestracyjnej oraz innych dokumentów do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zameldowania lub pobytu.

  • osoba, która zmieniła zameldowanie lub miejsce pobytu, zgłasza się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu;

Bezrobotny, który w okresie krótszym niż 10 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości   do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu osoby bezrobotnej, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości zawiadomił powiatowy urząd pracy.
Zasiłek za ten okres nie przysługuje.
Całkowity okres zgłoszonego pobytu za granicą oraz braku gotowości do pracy z innego powodu nie może przekroczyć łącznie 10 dni w okresie jednego roku kalendarzowego.

NIENALEŻNE ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNE

Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne obowiązana jest do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się:

  • świadczenie wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający                              to świadczenie  był pouczony o tych okolicznościach;
  • świadczenie wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów, albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie;
  • zasiłek, stypendium lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu Pracy, wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo  do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinnej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli organ rentowy, który przyznał świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 78;
  • koszty szkolenia, w przypadku określonym w art. 41 ust. 6;
  • koszty przygotowania zawodowego dorosłych, w przypadku określonym w art. 53h ust.1;
  • zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę;
  • świadczenie pieniężne wypłacone z Funduszu Pracy za okres po śmierci uprawnionego;

Kwoty nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez uprawnioną osobę, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty.

    ROSZCZENIA DO NALEŻNYCH, A NIE POBRANYCH KWOT ZASIŁKÓW DLA BEZROBOTNYCH I INNYCH ŚWIADCZEŃ FINANSOWANYCH Z FUNDUSZU PRACY ULEGAJĄ PRZEDAWNIENIU Z UPŁYWEM 6 MIESIĘCY OD DNIA POSTAWIENIA ICH DO DYSPOZYCJI